«Καλώς τονε κι ας άργησε…»

«Καλώς τονε κι ας άργησε…»

Τόνισε ο φίλος μου ο Νίκος, καλωσορίζοντας έναν – έναν τους διαγραμμένους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που ψήφισαν ΟΧΙ την προηγούμενη Κυριακή στην Βουλή…

Το ίδιο είπαν κι οι Έλληνες πολίτες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας, κατά την επίσημη επίσκεψή του στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης την περασμένη εβδομάδα, όπου – έστω και μ` αρκετή χρονική καθυστέρηση – ο Πρόεδρος, αγανακτισμένος κι αυτός με την γερμανική κυβέρνηση, αναρωτήθηκε με  ιδιαίτερο τρόπο: «Ποιος είναι ο κύριος Σόϊμπλε, που μπορεί να λοιδορήσει την Ελλάδα;»…

Εκτιμώ, πως η φράση αυτή θα μείνει τελικά στην ιστορία, γιατί ήσαν τα μόνα επίσημα χείλη, που σε τόνους αγανάκτησης κι εθνικής υπερηφάνειας ανάγκασαν τον υπέργηρο Πρόεδρο, ν` αμφισβητήσει έντονα κι επίσημα, μπρος στις κάμερες, τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών, αλλά και την Ολλανδία και την Φιλανδία, που έχουν προ πολλού συμμαχήσει …με την Γερμανία. Πολλοί, λοιπόν, έσπευσαν να συγχαρούν την ζωντανή πρωτοβουλία του Προέδρου μας. Καλώς κι ειπώθηκαν τα λόγια αυτά. Όλες οι παρόμοιες ενέργειες, είναι αρκετά χρήσιμες κι επιβεβλημένες τις κρίσιμες τούτες ώρες του οικονομικού και πολιτικού μας ζόφου.

Κι αφού οι ώρες του εντυπωσιασμού πέρασαν, αφού ικανοποιήθηκε το «κοινό περί του δικαίου αίσθημα» των πολιτών, οι πλέον περί τα πολιτικά μυημένοι, ψύχραιμα κι ενδόμυχα αναρωτήθηκαν: Γιατί άραγε έγινε τώρα, μετά τόσο καιρό που παρέμεινε σιωπηλός, τόσο επιθετικός ο αξιαγάπητος Πρόεδρός μας; Τι ήταν αυτό που τον παρακίνησε, στο να κάνει τη δήλωση αυτή και μάλιστα με τόσο απαξιωτικό τρόπο;

Εκτιμώ, πως ο Πρόεδρος δεν ξέχασε ποτέ του τα «γιούχα» της 28ης Οκτωβρίου… Ποτέ! Δεν γνωρίζω δε κι αν το άξιζε, σαν άνθρωπος ή σαν θεσμός… Απλά δεν μπορούσε, φαίνεται ως τώρα, να κάνει καμιά άλλη δήλωση. Γιατί στηρίζεται, αλλά και στηρίζει, όλους εκείνους, όλο εκείνο το «επιχειρηματικό κρατικοδίαιτο» και «πολιτικό προσωπικό», που οδήγησε τη χώρα στον παρόντα ζόφο, αφού είχε αφιερώσει την ψυχή του στο χρήμα, στην εξυπηρέτηση του πρόσκαιρου μικροσυμφέροντός του, στην υποθήκευση του μέλλοντος και των νέων γενιών της χώρας. Ο κ. Σόϊμπλε, απ` την άλλη πλευρά…

Ο κ. Σόϊμπλε είναι ο χορηγός, ο μέντορας κι ο χρηματοδότης του, για τόσα και τόσα χρόνια, δωροδοκώντας και πουλώντας τα τεχνολογικά προϊόντα της κραταιάς γερμανικής βιομηχανίας.

Ο κ. Σόϊμπλε είναι αυτός, που όλοι αυτοί έχουν αποφασίσει να είναι, μαζί με το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και την διαχρονική διαπλοκή.

Ο κ. Σόϊμπλε είναι αυτός, που στη σημερινή εποχή, που όλοι αυτοί αισθάνονται πως απειλούνται, εκφράζει αυτό που από αυτούς έμαθε τα τελευταία κυρίως χρόνια:  πως είναι έτοιμοι να παραδώσουν όλα όσα δεν τους ανήκουν, δηλ. τη λαϊκή κυριαρχία, τους εθνικούς πόρους και κυρίως την ισχύ και την αξιοπρέπεια του κράτους και του λαού μας κι όχι απλώς την ευημερία της κοινωνίας μας… για να «διορθωθεί» μια οικονομική κρίση, που βασίστηκε, με δική τους ευθύνη, στην κρατική κι ιδιωτική κατανάλωση κι όχι στην παραγωγή.

Αυτός είναι ο κ. Σόϊμπλε και καθόλου περίεργο δεν είναι, κε Πρόεδρε, που λοιδορεί την Ελλάδα μας, όπως βλέπετε, καθώς όλοι αυτοί του την ενεχυρίασαν ταπεινωμένη κι εξευτελισμένη, μέσα στα διακομματικά σκάνδαλα και την διαφθορά,  που δίχως κανένα ίχνος σοβαρότητας κι ευθύνης, πρόλαβαν τα δυο τελευταία κυρίως χρόνια να προβάλουν διεθνώς…

Είναι αυτός που πήρε το «μπαλάκι της χυδαιότητας» απ` όλους αυτούς και τώρα συνεχίζει το παιχνίδι, πετώντας το όλο και πιο μακριά και τώρα στα κεφάλια τους με δύναμη, δηλ. στα κεφάλια των κ.κ. κυβερνητικών αρχόντων και των κακόμοιρων πολιτικάντηδων ή τεχνοκρατών, δίχως τσίπα κι επιστημονική γνώση καμιά. Κι άλλοι πτώχευσαν, αλλά κανείς άλλος δεν διέπραξε τόσες αθλιότητες σε βάρος της χώρας του και των συμπατριωτών του, γενικώς, όσο αυτοί οι κύριοι…

Ο κ. Σόϊμπλε, λοιπόν, δεν λοιδορεί την Ελλάδα, αλλά το πολιτικό της σύστημα και προσωπικό. Το ξέρει αυτός κι όλοι οι άλλοι πλέον, σ` ολόκληρο τον κόσμο, και καλά κάνουν!

Το κακό για το καθεστώς, κε Πρόεδρε, είναι ότι παρά την «δουλική» και «γλοιώδη» στάση των αρχηγών του κυρίαρχου πολιτικού μας συστήματος, απέναντι στους Γερμανούς, κανείς τους δεν χαίρει εκτιμήσεως ή ελαχίστου έστω σεβασμού στην Γερμανία. Η έννοια της εμπιστοσύνης για τους Γερμανούς είναι πολύ σημαντική. Και με όσα είδαν ή άκουσαν τα δυο τελευταία χρόνια, φαίνεται πως τους Έλληνες πολιτικούς δεν τους εμπιστεύονται πλέον καθόλου. Γι αυτό και ζητούν τις υπογραφές όλων, για τη δική τους σιγουριά και μόνο. Κι έτσι «μαζί με τα ξερά… κάηκαν και τα χλωρά»…

Εξάλλου δε σας έκανε εντύπωση, άλλωστε η δήλωση του κ. Βενιζέλου, πως «υπάρχουν εμφανείς δυνάμεις στο εσωτερικό της Ευρώπης, που παίζουν με τη φωτιά, γιατί θεωρούν ότι δεν θα εφαρμοστεί η απόφαση 26ης Οκτωβρίου και θέλουν την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης»; Τι άλλο εννοούσε, πικρόχολα, στη δήλωσή του αυτή, ο κ. Υπουργός των Οικονομικών; Ποιος να έπαιζε τάχατες με τη φωτιά; Ο κ. Σόϊμπλε, άραγε; Προφανώς όχι… Όταν δεν πιστεύεις τα αλλεπάλληλα ψέματα, απλά παίρνεις τα μέτρα σου…

Μέσα απ` αυτή την πρωτοφανή διαδικασία των απειλών και κατ` επανάληψη ύβρεων, αφαιρούν απ` τους πολίτες της χώρας το δικαίωμα να επιλέξουν – έστω και μέσα στα περιορισμένα κι ασφυκτικά πλαίσια του ίδιου του συστήματος – την κυβέρνησή τους και κατά συνέπεια τον τρόπο, που αυτοί θέλουν να αντιμετωπιστεί η κατάσταση, στην οποία οι δυνάστες τους – οικονομικοί και πολιτικοί εξουσιαστές εντός και εκτός των τειχών – τους έφεραν…

Αγαπητέ κε Πρόεδρε, οι Γερμανοί εταίροι μας, με το στόμα του κ. Σόϊμπλε, επιχειρούν να επιβάλουν ανοικτά δικό τους επιλεγμένο καθεστώς, με..τεχνοκρατικό μανδύα, αφού μιλούν για αόριστη αναβολή των εκλογών ή, εναλλακτικά, για κυβέρνηση τεχνοκρατών «αορίστου χρόνου»  – ανεξάρτητα αποτελέσματος – αν τελικά επιτρέψουν να γίνουν σύντομα εκλογές στην Ελλάδα!

Δηλαδή, επιθυμούν ή απαιτούν να διορίζουν αυτοί την κυβέρνηση, που θα υπηρετεί τα συμφέροντά τους, ανεξάρτητα τι θέλουν οι πολίτες! Εκεί μας έφεραν, κε Πρόεδρε, όλοι αυτοί που κι εσείς – εκτιμώ – πως εξακολουθείτε να στηρίζετε…

Κι όταν ο λαός, με πλήθη διαδηλώνει την αντίθεσή του, δηλώνει την αξιοπρέπειά του κι αντιδρά στην υποταγή του, όλοι αυτοί, που δήθεν εναντιώνονται στον κ. Σόϊμπλε και στους ομοίους του, αντιμετωπίζονται απ` το ντόπιο πολιτικό προσωπικό, που κι εσείς στηρίζετε, με χημικά, με κουκουλοφόρους και με εμπρησμούς κτιρίων, ενώ υπάρχει κι η περίπτωση να πούνε στην ελληνική ψυχή μας:

«Τα δακρυγόνα, γλυκιά μου, τα πληρώνεις…  Aπόλαυσέ τα».

Σε λίγο πλησιάζει η επέτειος της εθνικής μας παλιγγενεσίας… Σε λίγο τα νέα μέτρα θα εφαρμοστούν πάλι… Ακόμη ο λαός μας δεν έχει μάθει την πλήρη αλήθεια… Κανείς δεν του την είπε… Το μέλλον του είναι ζοφερό… Οι ελπίδες του συν τω χρόνω εξανεμίζονται, φυλλορροούν…

 

Το μόνο παρήγορο είναι η κινητοποίηση των άλλων λαών, που την Κυριακή διαδήλωσαν υπερ του ελληνικού λαού σε τόσες πόλεις του κόσμου: «Ο ελληνικός λαός χρειάζεται διεθνή αλληλεγγύη και ζητούν την υποστήριξή μας. Ας απαντήσουμε στο κάλεσμά τους. Είμαστε όλοι Έλληνες!», τόνιζαν οι διαδηλωτές…  «Μετά τη βαρβαρότητα της κας Μέρκελ… Κουράγιο, θα περάσει κι αυτός ο καημός…» , δήλωσε συγκινημένος ο γνωστός σκηνοθέτης Κώστα Γαβράς στο Παρίσι… Όλοι οι απανταχού Έλληνες σε λίγο θα μας αγκαλιάσουν για μια ακόμη φορά… Όπως τότε στην εφτάχρονη χούντα, κε Πρόεδρε…

Κι οι λαοί όλου του κόσμου, γνωρίζουν καλά κε Πρόεδρε, τι πρέπει να κάνουν και τι πρέπει να πουν:  When one people is attacked, all people are attackedWe condemn Greece to misery and poverty to keep Standard & Poor’s off our backs. But we have miscalculated… Capitalism is triumphant as EU states sacrifice the Greek people, in a desperate attempt to appease the gods of speculation… We reject to sacrifice the people to the money, as do the Greek. Let’s regain the reins of our lives. Let’s reply to their call:

We are all Greek!!!!  We are all Greek!!!!

………………………………………………………………………………….

ΥΓ.  ΠΡΟΣΟΧΗ – ΠΡΟΣΟΧΗ. Οι Ελληνικές εταιρίες: ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ! Αν κάθε Έλληνας καταφέρει, μέσα στο 2012, ν` αγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ, στη θέση ξένων προϊόντων που αγόρασε πέρυσι, τότε θα προστεθεί στην προβληματική μας ελληνική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ, που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσε τη χώρα, είναι 18 δισεκατομμύρια για τέσσερα χρόνια. Στροφή στο μικρό Ελληνικό μαγαζί, στο ελληνικό τρόφιμο, στο ελληνικό ποτό, στροφή στον Έλληνα παραγωγό, στο ελληνικό ρούχο και στο ελληνικό παπούτσι…  Και φυσικά, αν πρέπει, οπωσδήποτε, ν` αγοράσουμε κάποιο ξένο προϊόν, αγοράζουμε «Νοτιοευρωπαϊκά» προϊόντα ή Ιαπωνικά… Ποτέ «Βορειοευρωπαϊκά» προϊόντα, αφού έτσι εννοούν την «Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη»,  οι φίλοι μας οι Γερμανοί..! ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα ελληνικά προϊόντα έχουν barcode που αρχίζει από 520 !!!

ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ . Κι ένα μήνυμα αγάπης: «…Τότε ο γεροντάκος κοίταξε τη γριά του στα μάτια, όλο τρυφερότητα και της απάντησε: – Ναι… αλλά, αν σε δουν με τα δικά μου τα μάτια;;;»…
Ευτυχία δεν είναι να έχεις πάντα αυτό που θέλεις… Μα να θέλεις πάντα αυτό που έχεις… Σπάνια συναντάς τόση αγάπη…

……………………………………………………………….
Του Βασίλη Θεοδωρόπουλου                         Αθήνα 19-02-2012 

Σχόλια στο facebook

Σχόλια

Υποβολή σχολίου