Διαχρονική μελέτη του θεσμικού πλαισίου της ΠΦΥ και ΕΟΠΥΥ στην Ελλάδα – Α. Γιανασμίδης, Μ. Τσιαούση

http://www.mednet.gr/archives/2012-1/pdf/106.pdf Με τον ΕΟΠΥΥ γίνεται  μια προσπάθεια σχεδιασμού ενός νέου υγειονομικού χάρτη ΠΦΥ, μέσω της καταγραφής και της αξιοποίησης των δομών  πρωτοβάθμιας φροντίδας κυρίως του μεγαλύτερου ασφαλιστικού φορέα του ΙΚΑ, καθώς και των κέντρων υγείας Ακόμη, μεγάλο και ζωτική ςσημασίας θέμα αποτελεί η σχέση των επαγγελματιών υγείαςμε το νέο φορέα. Γίνεται προσπάθεια ώστε ο νέος φορέας να έχει ξεκάθαρους και σαφείς κανόνες συνεργασίας με όλους τους παρόχους υγείας. Επίπλέον, βαρύτητα δίνεται στην παροχή ενός ικανοποιητικού επιπέδου παρεχομένων υπηρεσιών, με την καλύτερη αξιοποίηση των αναγκαίων πόρων, αφούκαθένα απότα τέσσερα ταμεία εμφανίζει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα ωςπ ρος αυτόν τον τομέα.

Οπωσδήποτε, υπάρχουν και αδύνατα σημεία. Ένα από αυτά αφορά στο γεγονός ότι ο ΕΟΠΥΥ είναι την ίδια στιγμή αφ’ ενός φορέας παροχής υπηρεσιών (με τα πολυϊατρεία του ΙΚΑ) και αφ’ ετέρου φορέας αγοράς αυτών των υπηρεσιών (με τους κλάδους υγεία ςτων ασφαλιστικών ταμείων). Κατά δεύτερο λόγο, πρέπει να αναφερθεί ότι ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει τουςασφαλισμένους των τεσσάρων ταμείων, οι κλάδοι υγείας των οποίων εντάχθηκαν σε αυτόν και αφήνει εκτός ένα, όχι αμελητέο, ποσοστό του πληθυσμού (άποροι, μετανάστες μειονεκτικές κοινωνικές ομάδες  ανασφάλιστοι). Ακόμη, ο ΕΟΠΥΥ αρθρώνεται βάσει των ΔΥΠΕ, ενώσύμφωνα με το νόμο 3852/2010, νέα αρχιτεκτονικήτης Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης–Πρόγραμμα Καλλικράτης η ΠΦΥ θα πρέπει να αρθρώνεται σε επίπεδο δήμων και η νοσοκομειακήφροντίδα σε επίπεδο περιφερειών. Καταλήγουμε έτσι στο παράδοξο φαινόμενο, τα κέντρα υγείαςνα εντάσσονται σε δημοτικόεπίπεδο, ενώανήκουν στα νοσοκομεία, που εντάσσονται σε επίπεδο περιφέρειας και να συντονίζονται απότον ΕΟΠΥΥ, που αρθρώνεται σύμφωνα με τις ΔΥΠΕ. Επίσης ένα σημαντικόσημείο είναι το γεγονός ότι στον ΕΟΠΥΥ εντάσσονται όλοι οι μέχρι τώρα συμβεβλημένοι ιατροίτων ταμείων, των οποίων οι κλάδοι υγείαςτον συγκροτούν, με την εργασιακή σχέση που ήδη έχουν. Ένα μείζον ερώτημα που εγείρεται λοιπόν είναι το τι πρόκειται να γίνει με τις νέες συμβάσεις και με τις παλαιές όταν εκείνες λήξουν. Πώς θα χρηματοδοτηθούν απότη στιγμή που η οικονομική κατάσταση της χώραςείναι επιεικώς προβληματική; Σαφώς και υπάρχουν πολλά ακόμη να συζητηθούν και ήδη διεξάγεται διάλογος με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς καθώς και το Υπουργείο Υγείας για θέματα όπως η σύνδεση του ΕΟΠΥΥ με τα κέντρα υγείας και τα νοσοκομεία, η αναβάθμιση και η αξιοποίηση των υγειονομικών μονάδων του ΙΚΑ μέσα στο νέο φορέα, οι όροι συνεργασίαςτων ιατρών των τριών κυρίωςταμείων, εκτός του ΟΓΑ, με τον ΕΟΠΥΥ σχετικάμε την εξυπηρέτηση των πολιτών απότα ιδιωτικά τους ιατρεία, οι συμβάσεις με τα δημόσια και τα ιδιωτικάκέντρα για τιςεργαστηριακέςκαι κάθε άλλου είδους εξετάσεις η διαμόρφωση πλαισίου για την ελεύθερη επιλογή ιατρού και τα κριτήρια για τη διαμόρφωση του νέου υγειονομικού χάρτη ΠΦΥ.


Συμπερασματικά οι φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις των διαφόρων κυβερνήσεων για την ΠΦΥ δεν κατέληξαν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Η ΠΦΥ στην Ελλάδα, σε αντίθεση με χώρες που έχουν ανάλογη εμπειρία εθνικών συστημάτων υγείας(Μ. Βρετανία, Σουηδία), παραμένει κατακερματισμένη και αδύναμη να ικανοποιήσει αποτελεσματικά τις υγειονομικές ανάγκες του πληθυσμού Οι επανειλημμένες και ατελέσφορες πολιτικές προσπάθειες αναβάθμισης και οργάνωσης της ΠΦΥ χαρακτηρίζονται από υπερβάλλοντα θεωρητικό ζήλο, χωρίς πρακτικό αντίκτυπο. Γι’ αυτόν άλλωστε το λόγο, αν και τα προβλήματα του υγειονομικού τομέα έχουν κοινωνικές οικονομικές διαχειριστικές και υγειονομικές συνιστώσες αποτελούν κυρίως προβλήματα ιδεολογίας και πολιτικής βούλησης.

Σχόλια στο facebook

Σχόλια

Υποβολή σχολίου