Βασικά στοιχεία μελέτης της δαπάνης παρακλινικών εξετάσεων για τους συμβεβλημένους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ για το Α’ εξάμηνο του 2013

– Συγκεντρώθηκαν περίπου 650.000 καταχωρήσεις 

– Ελέγχονται 87 ιατροί 

– Συνολική Δαπάνη: €53.109.574,65 

– Συνολικός αριθμός παραπεμπτικών: 1.173.631 

– Συνολικός αριθμός παρακλινικών εξετάσεων: 7.842.174 



Ειδικότητες πρώτες σε δαπάνη: 

– Παθολογία: €13.581.155,55 (25,6%) 

– Καρδιολογία: €11.207.369,51 (21,1%) 

– Ορθοπεδική: €7.807.727,22 (14,7%) 

– Γενική Ιατρική: €3.957,026,58 (7,5%) 

– Μαιευτική-Γυναικολογία: €3.498.449,91 (6,6%) 


Γεωγραφική κατανομή της δαπάνης: 

– Αττική: 43,4% (με το 29,8% του πληθυσμού της επικράτειας) 

– Θεσσαλονίκη: 9,6% (με το 8,9% του πληθυσμού της επικράτειας) 

– Λάρισα: 8,8% (με το 2,8% του πληθυσμού της επικράτειας) 

– Αχαΐα: 4,9% (με το 3% του πληθυσμού της επικράτειας) 

– Μαγνησία: 3,7% (με το 1,9% του πληθυσμού της επικράτειας) 


Οι 10 Δήμοι της Αττικής με την υψηλότερη δαπάνη ανά 1000 κατοίκους: 

– Νέα Σμύρνη 

– Άλιμος 

– Χαλάνδρι 

– Ηράκλειο 

– Καλλιθέα 

– Μαρούσι 

– Γλυφάδα 

– Ηλιούπολη 

– Γαλάτσι 

– Ελληνικό- Αργυρούπολη 



o Διάμεση δαπάνη 6.230,66€. Η υψηλότερη δαπάνη ανά 1.000 κατοίκους παρατηρείται στο Δήμο Νέας Σμύρνης (19.948,10 €), 3,2 φορές πολλαπλάσια της διάμεσης τιμής για την Αττική. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται ο Δήμος Αλίμου με 13.223,50 €, δαπάνη διπλάσια της διάμεσης τιμής). 

o Διάμεση τιμή 41,1 Ευρώ. Παρατηρείται σχετική ομοιομορφία των συνηθειών χορήγησης εντολών μεταξύ των ιατρών στις περισσότερες περιοχές της Αττικής. 

Υψηλότερη μέση τιμή παραπεμπτικού παρατηρήθηκε στο Δήμο Ηρακλείου Αττικής (59,6 €, δηλαδή 1,4 φορές τη διάμεση τιμή) και χαμηλότερη στο Δήμο Περάματος (25,6 €, δηλαδή 0,6 φορές τη διάμεση τιμή). 

Στο Δήμο Νέας Σμύρνης, όπου παρατηρήθηκε η υψηλότερη δαπάνη ανά 1000 κατοίκους, η μέση τιμή παραπεμπτικού ήταν περίπου ίση με τη διάμεση τιμή, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αυξημένη δαπάνη οφειλόταν κατά κύριο λόγο στον όγκο της συνταγογράφησης.

Οι 10 νομοί με την υψηλότερη δαπάνη ανά 1000 κατοίκους 

– Λαρίσης 

– Μαγνησίας 

– Τρικάλων 

– Αχαΐας 

– Θεσπρωτίας 

– Αττικής Δράμας 

– Κέρκυρας 

– Χανίων 

– Ιωαννίνων 



o Διάμεση τιμή 2.192 € (Νομός Ηρακλείου). Παρατηρείται έντονη ανομοιογένεια από νομό σε νομό. Η μέγιστη δαπάνη ανά 1.000 κατοίκους παρατηρείται στο Νομό Λαρίσης, με 16.941 €, δηλαδή 7,7 φορές υψηλότερη από τη διάμεση τιμή. Η ελάχιστη δαπάνη ανά 1.000 κατοίκους παρατηρήθηκε στο Νομό Καστοριάς, με 105 €, δηλαδή 1/20 της διάμεσης τιμής. 

o Διάμεση τιμή 46,3 € (νομοί Αρκαδίας και Χανίων). Υψηλότερη μέση τιμή παραπεμπτικού παρατηρήθηκε στο νομό Καρδίτσης (103,3 €, δηλαδή 2,2 φορές τη διάμεση τιμή) και χαμηλότερη στο νομό Ευρυτανίας (26,4 €, δηλαδή 0,6 φορές τη διάμεση τιμή). Στο νομό Λαρίσης, όπου παρατηρήθηκε η υψηλότερη κατά κεφαλήν δαπάνη, η μέση τιμή παραπεμπτικού ήταν 58,3 €, δηλαδή 26% υψηλότερη από τη διάμεση τιμή. Στο νομό Μαγνησίας, όπου παρατηρήθηκε η δεύτερη υψηλότερη κατά κεφαλή δαπάνη, η μέση τιμή παραπεμπτικού ήταν 47,7 €, δηλαδή μόλις 3% υψηλότερη από τη διάμεση. Αντίθετα, στο νομό Καρδίτσας με την υψηλότερη μέση τιμή παραπεμπτικού, η κατά κεφαλή δαπάνη ήταν μόλις 27% υψηλότερη της διάμεσης. Αυτά υποδηλώνουν ότι η αυξημένη δαπάνη στους περισσότερους νομούς οφειλόταν κατά κύριο λόγο στον όγκο της συνταγογράφησης. 

o Σύγκριση όγκου συνταγογράφησης (αριθμός παραπεμπτικών ανά ιατρό) μεταξύ νομών Αττικής, Λαρίσης και Μαγνησίας. Ενδεικτικά αναφέρεται η αναλογικά υπερεξαπλάσια αναγραφή παραπεμπτικών από αγγειοχειρουργούς και γαστρεντερολόγους στο νομό Λαρίσης έναντι της Αττικής, η τετραπλάσια αναγραφή παραπεμπτικών από ενδοκρινολόγους στην Αττική έναντι του νομού Λαρίσης και υπερεξαπλάσια έναντι της Μαγνησίας. Επίσης η έντονη ζήτηση υπηρεσιών από ΩΡΛ και ψυχιάτρους στη Μαγνησία, που υπερβαίνει το πενταπλάσιο και οκταπλάσιο αντίστοιχα της ζήτησης στην Αττική. Οι διαφορές αυτές δεν εξηγούνται επαρκώς από τοπικά προβλήματα υγείας ή από τη διαφορετική αναλογία ιατρών της κάθε ειδικότητας προς πληθυσμό σε κάθε νομό. 

Από τον έλεγχο (Ιαν-Ιουν 2013) διαπιστώθηκαν αποκλίσεις από τους μέσους όρους (π.χ. μη σχετικές με την ειδικότητα εξετάσεις, μεγάλος όγκος παραπεμπτικών κ.α.). 

Κάποια παραδείγματα: 

Ø Νευρολόγος στην Καρδίτσα με συνολική δαπάνη περίπου 350.000 ευρώ, πάνω από 600 παραπεμπτικά και σχεδόν 13.000 πράξεις σε συγκεκριμένο κέντρο αποκατάστασης. 

Ø Παθολόγος στην Ηγουμενίτσα με συνολική δαπάνη σχεδόν 340.000 ευρώ, πάνω από 800 παραπεμπτικά και περισσότερες από 13.000 πράξεις σε συγκεκριμένο θεραπευτήριο. 

Ø Ενδοκρινολόγος στην Νέα Σμύρνη με συνολική δαπάνη σχεδόν 240.000 ευρώ, πάνω από 4.000 παραπεμπτικά και πάνω από 34.000 πράξεις σε συγκεκριμένα θεραπευτήρια. 

Ø Ορθοπεδικός στην Λάρισα με συνολική δαπάνη περίπου 170.000 ευρώ, πάνω από 1000 παραπεμπτικά και σχεδόν 8.000 πράξεις σε συγκεκριμένο θεραπευτήριο. 

Ø Καρδιολόγος στην Πάτρα με συνολική δαπάνη άνω από 150.000 ευρώ, πάνω από 2.000 παραπεμπτικά και πάνω από 16.000 πράξεις σε συγκεκριμένο πάροχο. 


Συμπεράσματα. 

Η μελέτη αφορά στη δαπάνη για τις ζητούμενες υπηρεσίες υγείας, με ιδιαίτερη έμφαση στους ιατρούς με τις μεγαλύτερες δαπάνες ανά ειδικότητα. Αν και προφανώς οι ιατροί αυτοί δεν αντιπροσωπεύουν το σύνολο των συμβεβλημένων ιατρών, εντούτοις ευθύνονται σε σημαντικότατο βαθμό για τις υπερβολικές δαπάνες για κάποιες ειδικότητες ή σε κάποιες γεωγραφικές περιοχές. 

1. Θεραπευτήρια Χρονίων Παθήσεων- ΚΑΑ: Η έγκριση των νοσηλειών/παραπομπών στις περιπτώσεις αυτές γίνεται παρακάμπτοντας τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, μέσω ηλεκτρονικής κοινοποίησης της νοσηλείας στον ΕΟΠΥΥ, επιτρέπει και δημιουργεί υπόνοιες ανεξέλεγκτης χρήσης των υπηρεσιών. 

2. Ιατροί συγκεκριμένων ειδικοτήτων, που έχουν τη δυνατότητα εκτέλεσης διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων στο ιατρείο τους, για τις οποίες πληρώνονται κατά πράξη και περίπτωση, όπως Πνευμονολόγοι, Καρδιολόγοι, ΩΡΛ, Οφθαλμίατροι, Γαστρεντερολόγοι, Αγγειοχειρουργοί, Ουρολόγοι, Αλλεργιολόγοι και Ιατροί Φυσικής Αποκατάστασης φαίνεται ενίοτε να δημιουργούν μηχανισμό ταυτόχρονης χρέωσης διαφόρων εξετάσεων υπό μορφή «πακέτου», οι οποίες μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις επαναλαμβάνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, χωρίς η επανάληψη να είναι απαραίτητη για την παρακολούθηση του ασθενούς. 

3. Σημαντικό ποσοστό των παραπεμπτικών για διαγνωστικές εξετάσεις χορηγείται από ιατρούς μη αντίστοιχης ειδικότητας (π.χ. από Ενδοκρινολόγο για Triplex φλεβών κάτω άκρων ή από Ορθοπεδικό για PSA). 

4. Υπάρχουν ειδικότητες που δεν αντιστοιχούν σε πρωτοβάθμια περίθαλψη, όπως νευροχειρουργοί ή αναισθησιολόγοι, στις οποίες εμφανίστηκε υψηλό ποσοστό ζήτησης εξετάσεων μη συμβατών με την ειδικότητά τους. 

5. Παρατηρείται το φαινόμενο κάποιοι ιατροί να δίνουν εντολή στους περισσότερους ασθενείς τους για εξετάσεις που περιλαμβάνουν η μία την άλλη και έτσι αυξάνεται κατά πολύ η δαπάνη για κάθε παραπεμπτικό σε σχέση με την παραγγελία μόνο γενικής αίματος, χωρίς καμία απολύτως ωφέλεια για τον ασθενή. 
6. Οι εξετάσεις που εκτελούνται σε συγκεκριμένα διαγνωστικά κέντρα θα πρέπει να εξεταστούν κατά περίπτωση καθώς είναι πιθανή η εμπιστοσύνη από τον ιατρό προς συγκεκριμένο κέντρο ή το συγκεκριμένο κέντρο να είναι το μοναδικό στην εξυπηρετούμενη περιοχή. 



Περιπτώσεις ιατρών που συνταγογραφούν σε θανόντες: 

Ø Ιατρός έγραψε παραπεμπτικά σε δύο θανόντες, στον έναν 43 ημέρες μετά το θάνατό του. 

Ø Ιατρός έγραψε παραπεμπτικό σε θανόντα, 75 ημέρες μετά το θάνατό του. 

Ø Ιατρός έγραψε παραπεμπτικά σε 29 θανόντες, 11-14-16 και 17 ημέρες μετά το θάνατό τους. 

Ø Ιατρός έγραψε 5 παραπεμπτικά σε έναν θανόντα, 26 ημέρες μετά το θάνατό του. 

Ø Ιατρός συνταγογράφησε και έδωσε 3 φορές παραπεμπτικά σε θανόντα από 7 έως και 49 ημέρες μετά το θάνατό του. 

Ø Ιατρός συνταγογράφησε σε δύο θανόντες, στον έναν 87 ημέρες μετά το θάνατό του. 

Ø Ιατρός έγραψε παραπεμπτικά σε 6 θανόντες από 37 έως 112 ημέρες μετά το θάνατό τους. 

Ø Ιατρός έγραψε παραπεμπτικά σε 4 θανόντες, από 16 έως 67 ημέρες μετά το θάνατό τους. 

Ø Ιατρός έγραψε παραπεμπτικά σε 4 θανόντες, από 2 έως και 14 ημέρες μετά το θάνατό τους. 

Σχόλια στο facebook

Σχόλια

Υποβολή σχολίου